۱۹ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «عبرت» ثبت شده است

شـوکـران

فردی نمی‌دانست که تعهد و تخصص ندارد لذا در شرایطی حساس نامزد مسئولیت سنگینی در حد ریاست جمهوری کشوری ویژه شد!

افرادی نیز بخاطر حسی که ناشی از جنگ نرم دشمنان‌شان بود حاضر شدند هر فردی غیر از فرد نزدیک به نظام مستقر را انتخاب کنند!

اکنون آن فرد استخوانی در گلوی نظام و لای زخم مردم شده است!

طناب داری به درازای مشروطه تا اکنون!

مفهوم و عنوانی که آیت الله شهید شیخ فضل‌الله نوری رضوان الله علیه در عصر مشروطه بر روی آن ایستاد «مشروعه» بودن مشروطه بود و جان خود را نیز برای این وصف و حدّ شرعی مشروطه یعنی مشروعه بودن آن پرداخت. البته این قید مشروعه صرفاً یک وصف و تعبیر زینتی نبود بلکه سنگ بنا و ستونی بود که بنای مشروطه را در جهت سعادت دنیوی و اخروی ملت قوام می‌بخشید.

کلاس درس!

بزرگی شخصیت‌های بزرگ بر شدت و گسترهٔ خطای آنان نیز می‌افزاید... خطای کوچک از بزرگان، بزرگ است! چه رسد بر خطای بزرگ...

نقد منصفانهٔ مواضع و عملکرد شخصیت‌های خوش سابقه‌ای مانند شیخ انصاریان مؤید این است که هنوز شاخص‌ها زنده هستند!

عیار سلم لمن سالمکم در حرب لمن حاربکم عیان می‌گردد.

جـواب چـه شدها!

برخی در آستانۀ سالگرد عروج شهید رئیسی هنوز در پی پاسخ این سؤال هستند که واقعا چه شد که بعد از او مردم به جریان مخالفش رأی دادند؟

وقتیکه سال‌ها با ابتذال در حکمرانی سایبری افکار عمومی را در فجازی ولنگار دربست در اختیار دشمن قرار داده‌اید انتظاری غیر از این داشتید؟

چــرا عـبـرت نمی‌گیرند؟ جزئیات فریبتان ندهد!

تحمیل و مصلحت
وقتی که ماجرای حکمیت و صلح با معاویه به خاطر خیانت و ضعف برخی خواصِ جبهۀ حق به امامین معصوم علیهما السلام تحمیل می‌شود بدانیم که به طریق اولی امکان تحمیل مسائلی خلاف نظر ولی مسلمین و مصالح اولیۀ اسلامی بر ولی فقیه نیز منتفی نیست! صد البته که پذیرش حکمیت و صلح و امثالهم از جانب امامین معصوم علیهما السلام هرگز و ابداً به معنای ضعف و کوتاهی آنان نیست و لعنت بر کسانی که چنین تصور و القاء بکنند! و همچنین ننگ بر کسانی که خیانت و کارشکنی و ضعف برخی خواص جبهۀ حق را تبیین نمی‌کنند و در موسم مقابله آنقدر به نظاره می‌نشینند تا ولی امر مسلمین به جای اخذ پیش‌دستانۀ جانب حقیقت و اقامۀ مُـرّ عدالت، در شرایط بد و بدتری که خروجی فعالیت کفار و منافقین و انفعال برخی خواص و مؤمنین است ناگزیر به أخذ پس‌دستانۀ طرف مصلحت شده و به جای جلب منافع بهتر، درگیر جلوگیری از خسارات بیشتر گردد.