یکی از مسائل مهم مورد مناقشه در خصوص مذاکرۀ با آمریکا این است که آیا این مذاکرات مبتنی بر أمر و دستور رهبری است یا مبتنی بر إذن و اجازۀ ایشان؟
سؤالی که پیش میآید این است که اساساً در این مسئلۀ به خصوص چه فرقی بین أمر و دستور رهبری با إذن و اجازۀ ایشان و مسائل مترتب بر آنها وجود دارد؟
با ادامۀ جا زدن نام و آمار تروریستها و اوباش در میان شهدا و مظلومین آن هم به اسم افزایش وفاق! اتحاد مقدس را مخدوش نکنید!
هر کسی که این کار را ادامه دهد و یا در مقابل آن سکوت کند از بلاهت به سمت خیانت میل کرده است لذا اقدامش قابل گذشت نیست!
ماجرای اپستین فقط یک ماجرای عجیب، هولناک، رازآلود و هیجانی نیست که به آن پرداخته و انگشت حیرت به دهان بگیریم!
این ماجرا باطن غرب وحشی است که با هزاران لایۀ کاغذ کادو از جنس هنر و صنعت و فناوری و... پنهان و حتی بزک شده است!
حضور پرشور مردم در حماسهٔ ۲۲بهمن۴۰۴ آن هم بعد از دسیسههای دشمنان عوامل مختلفی دارد که یکی از مهمترین آنها ارتقاء آگاهی و بصیرت است.
آگاهی و بصیرتی که مجاهدت جهادگران انقلابی جهاد تبیین در ارتقاء آن نقش جدی داشت و دارد آن هم در مقابل شدیدترین جنگ شناختی دشمنان.
البته هنوز تا به جا آوردن شکر نعمت عظیم رهبری امام خامنهای عزیز کار بسیار است...
حضور پرشور مردم ضمن سیلی محکم به دشمنان خارجی خط بطلانی بود بر ادعای منافقین داخلی مبنی بر فاصله گرفتن اکثریت از آرمانهای انقلاب اسلامی!
همانهایی که با شعار سازندگی و اصلاحات و اعتدال شروع کرده و با فتنهها و دسیسههای مختلف ادامه داده و به سودای کودتا علیه نظام اسلامی رسیدند!
آرمانهای انقلاب اسلامی به همان اندازه که جذب کنندۀ اکثریت شریف و بصیر است دفع کنندۀ اقلیت نانجیب و ابله نیز هست!
«دشمن» در زبان فارسی متشکل از دو واژۀ «دُش + مَن» است. دُش، به معنای بد و زشت و پلید، و مَن به معنای نفس و ذات و خویشتن است.
«بهمن» نیز در زبان فارسی متشکل از دو واژۀ «بَـه + مَن» است. بَـه، به معنای خوب و نیک و زیبا، و مَن به معنای منش و اندیشه و نهاد است.
روز 22بهمن57 روزی است که بهمنها بر دشمنان غلبه کرده و با انقلاب اسلامی بنیان نظامی را گذاشتند که باید هر سال با حضور تقویت شود!