جریان انقلابی در عراق و افغانستان مانند لبنان و یمن آنگونه که باید دارای گفتمان واحد و رهبری تشکیلاتی و در کل سامان یافته نیست.
به همین خاطر است که قومیت گرایی در افغانستان و عشیره گرایی در عراق بستری برای ماجراجویی طالبان و امثال مقتدی صدرها میشود.
وقتی که خوب حرف زدن جای حرفِ خوب زدن را بگیرد، فرهیختگان به حاشیه رانده و شومنها محور میشوند.
حرفِ خوب آمیختهای از حقیقت و عدالت و مصلحت است، آن هم مصلحت اسلام و مسلمین نه منفعت شخصی.
وقتی حرفِ خوب زدن گران تمام بشود، بازار حرفِ مفت زدن رونق خواهد گرفت.
از کمترین عواقب عدم محاکمه آقای روحانی و سایر مفسدین این است که چند سال دیگر باز عدهای از همین قماش با شعارهای فریبنده مجددا قدرت را در دست میگیرند و با قمار کردن بر روی دستاوردهای انقلابیون همه چیز را بر باد میدهند.
آیا کسی عواقب این تسامح را ضمانت میکند؟
ماجرای تروریستی قندوز و خفقان سینه چاکان مداخله نظامی ایران در افغانستان به خوبی نشان داد که غربگرایان داخلی اساسا با تفکر و موضع مستقل بیگانهاند و جهان را از دریچه و با عینک رسانههای معاند و ضد انقلاب میبینند و مواضع خود را نیز با آنها تنظیم میکنند.
راهکارهای تسهیل فرزندآوری و افزایش جمعیت سخت نیست؛ مثلا در کنار وام ازدواج به ازای هر فرزند نیز وام بدهید.
حداقل حوزه علمیه همانگونه که در صورت تأهل طلاب افزایش شهریه میدهد به ازای هر فرزند نیز شهریه را اضافه کند.
نگویید منابع نداریم که اصلا باور نمیکنم!