چرا در نظام تعلیم و تربیت ما فکری برای شجاع بار آمدن دانش آموزان، دانشجویان و حتی طلاب نشده است؟
شجاعت، لازمۀ حق طلبی، ظلم ستیزی، عدالتخواهی و حتی پیشرفت در حوزههای مختلف نظری و عملی است.
ما از تحصیل کردههایی که دچار فقدان شجاعت بودهاند کم خسارت نخوردهایم.
مباحثه و نقد و نظر و مناظره زمانی معنا و فایده دارد که معقول و محترمانه و علمی باشد.
وقتی که لولای زبان کسی بر روی پاشنه شامورتی بازی میچرخد! شبهاتش را باید علمی جواب داد اما حساب خودش را باید جور دیگری رسیدگی کرد.
حساب جهل و جاهل از شارلاتانیسم جدا است.
بسیاری از مردم به امام نامه نوشتند و ادعای "سلم لمن سالمکم" کردند اما وقتی کار به "حرب لمن حاربکم" رسید تنها عدهای قلیل باقی ماندند!
عیار "سلم لمن سالمکم" در "حرب لمن حاربکم" مشخص میشود. البته این رابطه عیار سنجی بین دو مفهوم سلم و حرب کاملا دو طرفه است.
واقعه عظیم اربعین تا کنون به خوبی توانسته است که تجلیگاه "سلم لمن سالمکم" باشد.
اما فعلا آنگونه که باید تجلیگاه "حرب لمن حاربکم" نشده است و این یعنی هنوز کامل نیست.
لذا باید در کنار حق طلبی و عدالتخواهی، ظلم ستیزی و مبارزه با فساد و اشرافیت نیز تقویت گردد.