سُلَّم | نردبان

عقل باید نردبان دل بود

لطفا این رویکرد تولید سوگواری منفعل کننده در میانه جنگ تمام عیار را کمتر کنید؛ الان وقت آرایش جنگی و رویکرد حماسی و خشم مقدس علیه دشمنان خارجی و داخلی است که از همهٔ خط قرمزها عبور کرده‌اند!

نبرد حق و باطل از قلوب شروع می‌شود و بعد در اذهان و جوارح امتداد می‌یابد... اولین جایی که درگیری علنی شروع می‌شود مصاف کلامی است! که تزویر فعال شده و اراده‌ها را سست و اذهان را مشوش و جوارح را منفعل می‌کند!

1- رهبری عزیز توسط برخی تحریف شد! و تمکین نشد... مجاهدین بصیر به انحاء مختلف تخریب و محدود... و مردم نیز تضعیف و سرگرم شدند...

مکتب اسلام و جغرافیای ایران چنان بر هم منطبق شده‌اند که دفاع از هر کدام مستلزم دفاع از دیگری و آسیب به هر کدام منجر به آسیب دیگری خواهد بود. عامل اصلی این انطباق نیز چیزی نبوده و نیست جز مردم! مردم آزاده و مسلمانی که از میان آنان علمای متّقی و مجاهدی همچون امام خمینی کبیر برخاسته‌اند که موجب اعتلای اسلام و ایران شده‌اند.

(تبیین باید صریح و روشنگر و ناظر بر واقعیات خارجی باشد نه کلیات ابوالبقاء)

برخی دغدغه‌مندان و دلسوزان تأکید می‌کنند که در جهاد تبیین و روشنگری بحث را بر سر اشخاص نبریم؛ این حرف اگر به معنای شخصی و جناحی نکردن مسائل باشد بسیار درست است اما اگر به این معنا باشد که از شخصیت(مجموع عقاید، تفکر، مواضع و عملکرد) افراد سخن (نقد و تمجید و...) نگوییم شدیداً غلط است.